Robotlashgan Ispaniya irodali Argentinaga qarshi, 39 yoshli qirol 19 yoshli shahzodaga qarshi — JCH finali haqida

Dahshatli final oldidan Vadim Lukomskiy, Vyacheslav Palagin va Timur Bokov tomonidan tayyorlangan tahliliy maqolani e’tiboringizga havola qilamiz.

Ikki xil yondashuv: pozitsion va moslashuvchan futbol

Jahon chempionati finalida to‘p bilan o‘ynashda ikki mutlaqo turlicha uslubga ega jamoa maydonga tushadi.

Ispaniya = tartib. Jamoa 4-2-3-1 sxemasida harakat qiladi, to‘p nazoratiga qurilgan aniq sxemaga ega. Asosiy maqsad – har qanday o‘yin ssenariysini nazorat qilish va uni saqlab qolish. Pozitsion o‘yin borasida Ispaniya — bu chempionatning eng kuchli jamoasi: har bir futbolchi o‘z vazifasini aniq biladi. Maydondagi bo‘sh hududlarni to‘ldirish ehtiyoji o‘yinning umumiy ko‘rinishini belgilaydi.

Shu sababli Dani Olmo alohida ajralib turadi. U maydondagi bo‘sh hududlarni o‘ziga xos tarzda nazorat qiladi va murabbiy unga erkinlik beradi. Albatta, uning ham ma’lum cheklovlari bor, ammo ular boshqa futbolchilarnikiga nisbatan ancha yengil.

Argentina = Messining erkinligi. Bu yerda butun tizim daho futbolchiga moslashtirilgan. Jamoaning o‘yini har bir vaziyatda Messining qarorlari orqali shakllanadi. Aniq sxema yoki qat’iy taktik chegaralar yo‘q. Qolgan o‘n nafar futbolchi Messi atrofida o‘ynashni qabul qiladi va to‘p bilan ham, himoyada ham vaziyatga qarab unga moslashadi. Bu yerda o‘yinning umumiy surati Messining qulayligiga bog‘liq.

Jamoaning Messiga qanday moslashishi alohida tahsinga loyiq. Ular himoyalanayotganda amalda o‘n kishi bo‘lib harakat qiladi, ammo bu vazifani uddalay olishadi.

Oddiyroq aytganda, finalda pozitsion va moslashuvchan futbolning eng yaxshi namoyandalari o‘zaro bahs olib boradi.

Har ikki yondashuvning ham o‘z ustun va zaif tomonlari bor. Ispaniya tartibsiz, xaotik o‘yinda o‘zini noqulay his qiladi. Buni Belgiyaga qarshi og‘ir o‘yin ko‘rsatdi. Argentina esa Messiga juda bog‘liq. Nazariy jihatdan hatto Leo ham omadsiz o‘yin o‘tkazishi mumkin. Albatta, bu faqat uning o‘z yuqori darajasi mezoni bo‘yicha aytilmoqda.

Markaz uchun kurash – JCH finalining hal qiluvchi omili

Farqlarga qaramay, finalchilarni birlashtirib turuvchi muhim jihat bor – ikkalasi uchun ham maydon markazini nazorat qilish juda muhim.

Ispaniya uchun markaz – butun o‘yinni boshqarishning asosiy quroli. Bu jamoani Yevropa chempionatidagi tarkibidan ajratib turadi. O‘shanda asosiy urg‘u qanotlarga qaratilgan edi. Niko Uilyamsning jarohati tufayli uslub o‘zgardi. Rasman maydon markazida uch nafar yarimhimoyachi harakat qilsa-da, amalda bu zonada doim to‘rtinchi futbolchi ham paydo bo‘ladi. Ko‘pincha bu chap qanotdan harakat boshlaydigan Aleks Baenadir.

Baenadan tashqari, Mikel Oyarsabal ham tez-tez markazga tushadi. Maqsad – markazni futbolchilar bilan to‘ldirish va o‘yin nazoratini saqlab qolish. Rodri bu chempionatda namoyish etayotgan o‘yinni hisobga olsak, bu qaror o‘zini to‘liq oqladi. Masalan, yarimfinalda Maykl Olisega deyarli imkoniyat berishmadi. U birinchi bo‘limning o‘zidayoq qanotga chiqishga majbur bo‘ldi, chunki markazda unga hech qanday bo‘shliq qoldirilmadi.

Argentina esa turnirda markaz orqali hujum qilish bo‘yicha yetakchi hisoblanadi. Bu hududda to‘rt yarimhimoyachi va xohlagan nuqtada paydo bo‘ladigan Messi harakat qiladi. Jamoaning sxemasi doimiy ravishda o‘zgarib turadi. Barcha futbolchilar afsonaning harakatlariga moslashadi va bu o‘yinning turli variantlarda rivojlanishiga imkon beradi.

Bu yondashuv ancha tavakkalchilikka asoslangan. Bu Argentina tizimining o‘ziga xos xususiyati bo‘lib, unda xavfga borish ko‘pincha ratsional qarorlardan ustun turadi. Markazdagi harakatlar orqali ular tartibli ko‘ringan, ammo baribir ma’lum darajadagi xaosni yarata oladi.

Angliya bu uslubga qanday qarshi turishni topa olmadi. Ispaniyaning sxemasi ancha aniq, ammo agar argentinaliklar markaz ustidan nazoratni qo‘lga kiritsa, ispanlar aynan shu xaosni yengishga majbur bo‘ladi.

Ispaniya Messini to‘xtatish uchun eng yaxshi jamoami?

Messi – buyuk futbolchi, ammo doim ham qudratli emas. Hozircha u to‘p nazoratisiz holatda ham hujumlarni yaratish yoki gol urish qobiliyatini muntazam namoyish etmagan. Leo o‘yinni ajoyib o‘qib, raqibning zaif nuqtasini topib, bahs taqdirini o‘zgartirgan har bir bahsda Argentina ma’lum vaqt davomida to‘p nazorati bo‘yicha katta ustunlikka ega bo‘lgan.

Aniq ketma-ketlik: avval nazorat, keyin Messi hal qiluvchi zarbani beradi. Hammasi muayyan tartibda kechadi: avval Argentina o‘yin nazoratini qo‘lga oladi (yoki hisob tufayli raqib to‘pni o‘zi topshiradi), shundan keyin Leo raqibning zaif nuqtasini topib, hal qiluvchi zarbani beradi. O‘yinni Messidan oldinroq «o‘qishga» qilingan barcha urinishlar hozirgacha muvaffaqiyatsiz chiqqan. Hech kim uni shu yo‘l bilan to‘xtata olmagan.

Biroq Ispaniyada soddaroq, ammo juda kuchli qurol bor — Argentinaga aynan shu to‘p nazoratidagi ustunlikni bermasligi. Ispaniya turnir davomida o‘rtacha 63,8 foiz to‘p nazoratiga ega bo‘lgan, bu Argentinaga (60,7 foiz) nisbatan ham yuqori. To‘liq kartina uchun yana bir jihatni hisobga olish kerak: Ispaniya hech qachon hisobda ortda qolmagan va ancha qiyin yo‘ldan o‘tgan. Shu nuqtayi nazardan qaralsa, 3 foizlik farq juda e’tiborli ko‘rinadi. Bevosita to‘qnashuvda Ispaniya to‘pni raqibga osonlikcha bermasa kerak.

Bundan tashqari, Ispaniyaning uzoq davom etuvchi to‘p nazorati — Messining kamchiliklari yaqqol ko‘rinadigan eng kam uchraydigan holatlardan biri. Chunki u to‘psiz o‘yinda jamoaga unchalik yordam bermaydi. Sheriklari uning o‘rniga ko‘proq mehnat qilishga tayyor, ammo Ispaniyadek yuqori darajada to‘pni nazorat qiladigan jamoaga qarshi bu ham yetarli bo‘lmasligi mumkin.

Yana bir muhim jihat: agar Argentina qandaydir tarzda to‘p nazoratini qo‘lga kiritsa, Messining asosiy yo‘nalishi yopilganda, u ko‘pincha o‘ng qanotga chiqadi. Bu yerda esa Ispaniyada Mark Kukurelya o‘ynaydi. Pley-off bosqichida hech bir raqib uni yakkakurashda alday olmagan.

Ispaniyaning yana bir ustunligi — standart vaziyatlardagi mustahkam himoya va bunday vaziyatlarning o‘ziga yo‘l qo‘ymaslik. Ispanlar butun turnir davomida nafaqat standartdan to‘p o‘tkazib yubormadi, balki raqiblarga standartdan birorta ham xavfli vaziyat yaratish imkonini bermadi. Bu ham Messining eng kuchli qurollaridan birini cheklashi mumkin.

Albatta, hech kim Messiga qarshi yuz foizlik kafolat bera olmaydi. Ammo final oldidan Ispaniya foydasiga keltirilayotgan dalillar ancha ishonchli ko‘rinadi.

Argentina Messisiz ko‘p himoyalana oladimi? Qay tariqa?

Argentina Jahon chempionatida himoyada ham yaxshi harakat qilmoqda. Buni o‘tkazib yuborilgan to‘plar soniga qarab darhol anglash qiyin, ammo raqiblarga berilgan xavfli vaziyatlar bo‘yicha jamoa turnirda oltinchi o‘rinda. Undan yuqorida faqat Ispaniya va musobaqani ertaroq tark etgan, shu bois kamroq o‘yin o‘tkazgan jamoalar bor.

Biroq Argentina uchun eng xavfli ssenariy — o‘z yarim maydonida uzoq vaqt himoyalanishga majbur bo‘lish. Bu holatga yoki hisob ta’sir qilishi mumkin (Argentina hisobda oldinga chiqib, to‘pni raqibga beradi), yoki raqibning o‘yin uslubi (raqib shunchalik kuchliki, to‘pni tortib oladi). Bunday jamoalar ko‘p emas, ammo Ispaniya, albatta, ulardan biri. Ehtimol, Argentina bu finalda chempionatdagi boshqa har qanday o‘yinga qaraganda ko‘proq himoyalanishga to‘g‘ri keladi.

Aynan shunday vaziyatlarda Lionel Skaloni jamoasi qiynaladi. Ular hisobda ustunlikka ega bo‘lib turib, uni qo‘ldan chiqarib yuborishi tez-tez takrorlanmoqda. Oxirgi ikki Jahon chempionatida bunday holat yetti marta kuzatilgan.

Bu jamoada Leoga muayyan imtiyozlar berilgan. Shu sababli Argentina ko‘pincha amalda o‘n kishi bo‘lib himoyalanadi. Hatto Kabo-Verde ham ularga muammo tug‘dira olgan. Ispaniyaning hujum salohiyati esa tabiiyki, ancha yuqori.

Shuning uchun ham Skaloni final uchun qanday yechim tayyorlagani juda qiziq. Chempionat davomida u bir nechta taktik variantlarni sinab ko‘rdi. Ularning har biri himoyadagi «bir futbolchi yetishmasligi» muammosini yumshatishga qaratilgandi.

Avval jamoa 4-4-1-1 sxemasida o‘ynadi, bunda Lautaro Martines Messining ortida harakat qildi. Keyin esa maydon markazini zichlashtirish maqsadida romb shaklidagi 4-4-2 tizimiga o‘tildi. O‘yin davomida 4-3-2-1 varianti ham sinovdan o‘tkazildi. Angliyaga qarshi bahsda esa hatto 4-5-1 sxemasi qo‘llanildi va Xulian Alvares qanotda harakat qildi.

Barcha sxemalarda bitta umumiy xususiyat saqlanib qoldi: Leo himoya ishlarida qatnashmaydi va boshqalardan alohida turadi. Qolgan futbolchilar esa ikki kishilik ishni bajarishga majbur. Ular bu vazifani qabul qilib, uning salbiy ta’sirini imkon qadar kamaytirishga harakat qiladi.

Shu bilan birga, Messining maydonda bo‘lishi boshqa tomondan ham foyda keltiradi: hatto 39 yoshli Leo ham qarshi hujumda jazolashi mumkinligini bilgan raqib har doim ham katta tavakkal qilishga jur’at etmaydi.

Shunga qaramay, Ispaniyaga qarshi final — mutlaqo boshqa darajadagi sinov. Bu Messining ayrim kamchiliklari uning cheksiz afzalliklarini ham soyada qoldirishi mumkin bo‘lgan kamdan kam uchraydigan holatdir. Argentinaga yo Skalonidan noodatiy taktik yechim, yoki futbolchilardan uch baravar ko‘proq mehnat talab qilinadi. Shuning uchun ham Rodrigo de Paulning asosiy tarkibga qaytishi ehtimoli yuqori. U Ivan Rakitich, Paulinio va Arturo Vidal kabi Messi uchun orqada ulkan hajmdagi ishni bajara oladigan futbolchi hisoblanadi.

Yamalga qarshi nima qilish kerak? Argentinada 100 foizlik yechim yo‘q

Lamin Yamal «Barselona»dagi kabi samaradorlik ko‘rsatmayapti, ammo uni erkin qoldirish juda katta xato bo‘ladi.

Bu deyarli aniq o‘zini oqlamaydi, shuning uchun Argentina unga qarshi turli yechimlarni izlashi kerak. Jahon chempionatida Yamalga qarshi quyidagi usullar qo‘llanildi:

1. Nunu Mendeshning individual ta’qibi va qanot yarimhimoyachisining Pedro Porroni yopib berishi.

2. Yamalga qarshi ikki futbolchi bilan o‘ynash — masalan, Avstriyada Konrad Laymer va Marsel Zabitser.

3. «Yamal to‘pni olgan zahoti hamma unga bosim qiladi» — Urugvay qo‘llagan tartibsiz, ammo o‘ziga xos yondashuv.

Har bir reja ma’lum darajada samara berdi. Biroq Yamal misolida muhim jihat shundaki, uning o‘yinining avvalgidek yorqin ko‘rinmasligiga Ispaniyaning o‘zi ham sababchi. Jamoa to‘p nazoratini ancha teng taqsimlaydi, ba’zi o‘yinlarda esa hatto chap qanotga ko‘proq urg‘u beradi. Shunga qaramay, Yamal jamoadan uzilib qolmaydi, ammo u hozircha asosiy figura ham emas.

U o‘z vazifasida juda foydali: birga-bir vaziyatlarda raqibni aldaydigan va bir necha himoyachini o‘yindan chiqarib qo‘yadigan qanot hujumchisi sifatida. Bu Yamalning to‘g‘ridan to‘g‘ri emas, balki bilvosita ta’sir ko‘rsatadigan versiyasidir. Lekin hatto shu holatda ham u juda xavfli.

Argentinada bu muammoning mutlaqo to‘g‘ri yechimi yo‘q. Asosiy chap qanot himoyachisi Nikolas Talyafiko tezkor va texnik futbolchi, ochilishlari bilan jamoaga katta foyda keltiradi, ammo himoyada u qadar ishonchli ko‘rinmadi. Fakundo Medina masalasi ham noaniq. U asli markaziy himoyachi bo‘lsa-da, nazariy jihatdan Yamalni individual nazorat qilishi mumkin. Ammo bunday qaror qabul qilinsa, Skaloni qanotdagi harakatchanlikdan mahrum bo‘ladi.

Mikel Oyarsabal aytganidek, Yamalning maydonda bo‘lishining o‘zi raqib uchun muammo tug‘diradi.

Jahon chempionatining eng ko‘p pas bergan ikki futbolchisi — Paredes va Rodri

90 daqiqa hisobiga eng ko‘p aniq pas bergan futbolchilar orasida yetakchilar — Leandro Paredes va Rodri.

Rodri «Oltin to‘p» uchun kurashgan davridagi formasiga qaytdi, Paredes esa Argentina asosiy tarkibidan mustahkam joy oldi.

Har ikkisi har bir o‘yinda ajralib turibdi va o‘z milliy jamoalarining markaz orqali o‘ynash falsafasini ifodalaydi. Ular go‘yo maydondagi murabbiylardek harakat qilishadi. Luis de la Fuente Rodrini «superkompyuter» deb ataydi. Paredes esa ba’zan hatto Skaloniga ham ko‘rsatmalar beradi.

Finalda har ikkisining eng kamidagi vazifasi — markazda ustunlikni qo‘lga kiritish. Bu ikki jamoa uchun muhim ahamiyatga ega. Shu bois tayanch yarimhimoyachilarning roli hal qiluvchi bo‘ladi. Ular yuzlab paslar orqali o‘yin tempini nazorat qilish bilan birga, keskin uzatmalar orqali raqibni jazolashga ham qodir.

Rodri Argentinaning o‘n kishi bo‘lib himoyalanishidan foydalanishga harakat qiladi. Paredes esa Ispaniyaning butun jamoa bo‘lib yuqori chiziqda himoyalanishini jazolashga intiladi.

Eng yuqori vazifa esa buni himoya ishlari bilan ham uyg‘unlashtirishdir. Bu jihatdan Rodri turnirni kuchliroq o‘tkazmoqda. U nafaqat katta hajmda ishlaydi, balki bir vaqtning o‘zida bir nechta vazifani ham bajara oladi. Paredes esa ba’zan diqqatini yo‘qotib qo‘yadi va bu unga qimmatga tushadi. Finalda bunday xatolarni takrorlamasligi kerak, chunki uning to‘g‘ridan to‘g‘ri raqibi — ispanlarning «raumdoyteri» (bo‘sh hududlarni yaxshi his qiladigan, o‘yinni o‘qiydigan) Dani Olmo bo‘ladi.

Olmoning o‘yin uslubi bahs taqdirini hal qilishi mumkinmi?

Dani Olmoning harakatchanligi Ispaniya milliy jamoasining asosiy xususiyatlaridan biri hisoblanadi. U juda universal futbolchi bo‘lib, doimo tayanch yarimhimoyachilar bilan markaziy himoyachilar orasidagi bo‘sh hududlarga kirib boradi. Shuningdek, kombinatsion o‘yinda ham, tezkor yugurishlarda ham juda xavfli.

Olmo yaxshi formada bo‘lsa, to‘p nazoratiga tayangan jamoa uchun juda kuchli qurolga aylanadi. Uning uslubi Argentina himoyasiga qarshi qanday ishlashi mumkin? Nazariy jihatdan juda xavfli. Chunki Kristian Romero va Lisandro Martines ko‘pincha chiziqdan chiqib raqibga bosim qiladi, Paredes esa ba’zan ortdagi vaziyatni e’tiborsiz qoldiradi.

Dani aynan shunday zaif nuqtalarni juda yaxshi sezadi. Shuning uchun bu o‘yinning umumiy manzarasi unga juda qulay bo‘lishi mumkin. Ehtimol, Skaloni ham buni tushunadi va finalga qandaydir taktik moslashuv tayyorlaydi.

Pedrimi yoki Fabian Ruis? Argentina boshlang‘ich tarkibda syurpriz tayyorlaydimi?

Belgiya va Fransiyaga qarshi o‘yinlarda Rodri bilan birga Fabian Ruis asosiy tarkibda maydonga tushdi. Har ikki bahsda ham «PSJ» yarimhimoyachisi juda yaxshi o‘yin ko‘rsatdi va hozir finalda ham asosiy tarkibda maydonga tushish uchun asosiy nomzod hisoblanadi. Biroq Luis de la Fuentening bu boradagi izohi qiziq: «Pedrining zaxirada qolishi — jazo emas, balki taktik qaror. Fabian boshqacha o‘yin xususiyatlariga ega. U dastlabki daqiqalardanoq ko‘proq yuguradi, jarima maydoniga ko‘proq qo‘shiladi. Pedri esa maydonni ko‘rish va bo‘sh hududlarni his qilish bo‘yicha dunyodagi deyarli barcha futbolchilardan ustun».

Bu izoh to‘g‘ridan to‘g‘ri raqobat emas, balki o‘yin ssenariysiga bog‘liq tanlovni anglatadi

Bu fikrdan kelib chiqadiki, qaror futbolchilarning hozirgi formasiga emas (bu borada Fabian Ruisning ustunligi aniq), balki raqib va o‘yin suratiga qarab qabul qilinadi. Nazariy jihatdan, Argentinaga qarshi markaz ustidan nazoratni qo‘lga kiritish kerak bo‘ladigan ssenariyda dinamikroq Fabian emas, balki aynan Pedri kerak bo‘lishi mumkin. Biroq bunday qaror uchun juda jasurlik kerak bo‘ladi va hozirgi formasini hisobga olganda Fabian Ruis uchun adolatsizdek tuyulishi mumkin.

Argentina ham raqibga moslashtirilgan kutilmagan qaror tayyorlashi ehtimoldan holi emas. Ispaniya — himoya chizig‘ini juda yuqorida ushlaydigan jamoa. Shuning uchun markaz yarimhimoyachilaridan birining o‘rniga himoyachilar ortiga tez-tez yugurish qiladigan futbolchini — Juliano Simeone yoki Niko Gonsalesni maydonga tushirish mantiqiy qaror bo‘lishi mumkin.

«Super zaxiradagilar» dueli — Mikel Merino va Lautaro Martines (Niko Gonsales ham qahramon bo‘lishi mumkin)

2026 yilgi Jahon chempionati allaqachon zaxiradan tushgan futbolchilar urgan gollar bo‘yicha rekordni yangiladi. Bu — zamonaviy futbolning yangi tendensiyasi: endi murabbiylar avvalgi uch emas, balki besh nafar futbolchini almashtirishi mumkin va deyarli yarim tarkibni yangilash imkoniga ega.

Bu chempionatda aynan zaxiradan tushib o‘yin taqdiriga ta’sir qiladigan futbolchilarning alohida toifasi shakllandi. Finalchilar safida ham shunday o‘yinchilar bor — Mikel Merino va Lautaro Martines. Har ikkisi ikkitadan gol urdi va eng muhimi, bu to‘plarning barchasi pley-off bosqichida kiritildi.

Bu chempionatda ularning yo‘li turlicha kechdi. Merino turnirni asosiy tarkibga kirish imkoniyati deyarli yo‘q zaxira futbolchisi sifatida boshladi. Guruh bosqichida ham faqat bir marta start tarkibida maydonga tushdi. Pley-offda esa «super zaxira» sifatida o‘z rolini davom ettirmoqda.

Lautaro esa, aksincha, turnirni asosiy tarkib futbolchisi sifatida boshladi, keyin esa raqobatda yutqazib, o‘z rolini o‘zgartirishga majbur bo‘ldi.

Har ikkisi o‘yinning hal qiluvchi daqiqalarida jamoasiga katta ta’sir ko‘rsatadi, ammo turlicha usulda.

Merino — hisob teng bo‘lgan paytda Ispaniyaga raqibni bosim ostida ushlab, g‘alabani «siqib chiqarish» imkonini beradigan vosita. U maydonga tushganda ispanlar hatto sxemasini ham o‘zgartirmaydi.

Lautaro esa Argentiyaning so‘nggi umid sifatidagi tavakkal qarori hisoblanadi. U maydonga tushgach, argentinaliklar tarkibni maksimal darajada hujumkor qiladi.

Finalda qaysi biri yaxshiroq o‘ynaydi? Bu o‘yin ssenariysiga, jamoalarning ehtiyojlariga va so‘nggi daqiqalarga qanday hisob bilan yetib kelishlariga bog‘liq.

Ehtimol, zaxiradagilar o‘rtasidagi bahsda bosh qahramon umuman boshqa futbolchi bo‘lar. Buning uchun eng munosib nomzod — Niko Gonsales. U Jahon chempionatidagi olti o‘yinning barchasida zaxiradan maydonga tushgan. Statistikasi bo‘yicha 1 ta golli uzatma qayd etgan bo‘lsa-da, har safar o‘ziga xos o‘yin uslubi bilan jamoaga ta’sir ko‘rsatgan.

Bu — Argentina tarkibida to‘pni oyog‘iga emas, balki yugurish yo‘liga qabul qiladigan kam sonli futbolchilardan biri. U maydonga tushgach, jamoa ancha vertikal futbol o‘ynay boshlaydi. Bu esa himoya chizig‘ini juda yuqorida ushlaydigan Ispaniyaga qarshi aynan kerak bo‘lgan uslub hisoblanadi.

Xullas, 19-iyul sanasida amaldagi chempion, 3 bor dunyoda tengsiz bo‘lgan Argentina 16 yillik tanaffusdan so‘ng finalga chiqqan va 2010 yilgi finalda hozirgacha yagona bo‘lib turgan chempionligini qo‘lga kiritgan Ispaniyaga qarshi o‘ynaydi. Turnir davomida iroda ko‘rsatib, kambeklar ko‘rsatgan Janubiy amerikalik jangchilar deyarli terlamasdan finalgacha yetib kelgan Yevropa chempionlariga qarshi o‘ynaydi. Ispaniya safidagi ko‘p futbolchilar o‘z kumiri deb hisoblaydigan Messiga qarshi o‘ynaydi. Xullas, mart oyida bekor qiilingan Finalissima (ikki qit’a chempionlari o‘yini) kutmoqda. «Jang»ga aylanib ketishi mumkin bo‘lgan finalda kim g‘olib chiqadi — faoliyatini yakunlayotgan 39 yoshli qirolmi yoki uning o‘rnini egallashga da’vo qilayotgan 19 yoshli shahzodami? Bunga Toshkent vaqti bilan soat 00:00da boshlanadigan o‘yinda javob olamiz.